پاسخ

سلام بر همه دوستان

یکی از دوستان بزرگواربنام حاج محسن کامنتی برام گذاشتن و سوالی رو مطرح کردن که دیدم جواب ندادنش بی ادبی خواهد بود . هرچند که شاید جواب من در سطح تفکرات خودم باشه و قابل قبول برای ذهن عمیق ایشون نباشه.  واما کامنت حاج محسن:

سلام بزرگوار
یک سوال دارم:
آیا در 17 ربیع پیمبر چشم به دنیا گشود یا دنیا چشم بر پیمبر گشود؟
یعنی پیمبر قبل از ورود جسمانی به عالم دنیا، وجود عینی داشت یا نداشت؟
رابطه وجودی ما با پیمبر چیست؟
ما و او دو موجودیم ؟
مفهوم آن حدیثی که میگوید شیعیان ما از ... گل ما خلق شدند میتواند ما را در این مساله راهنمایی کند؟  

جواب امین:

پیامبر همان بهاریست که دلها را به هم گره می زند و دستها را به هم پیوند می دهد و مهر می گستراند.
 خورشیدی که به مکتب نرفت اما مساله آموز صد مدرس شد و ستاره های علم و نور الهی را در تاریخ گسترانید.
اینک می توان گفت بهار خجسته فام ربیع الاول، شمیم آزادگی و طنین فرو ریختن همه کاخهای استبداد ستم را می پراکند و بوی خوش بهار از آسمان بر گونه های خشک زمین می بارد.
هفدهم ربیع الاول سرآغاز بهار جاودانگی انسانیت، فتح المبین قلوب و افشاندن گل نبوت بر شاخسار هستی است و جهان با تولد خورشید عالمتاب آغاز می شود و اینچنین جهان هستی به روشنی می رسد. 
ایشان رسول رستگاری ، صلح ، بیداری و اصلاح، ناجی عرب آنروز وجهان امروز بشرشده است .  به جرات باید گفت آتش سودای تو آب حیات، چه نیکومنش، ماه مجلس شده ای و اگر  رسالت تو و نور قرآنت نبود، جهان در هزاره ،توی تاریکی خویش برای ابد گم می شد.
سپیده دم جمعه 17 ربیع الاول سال عام الفیل، 571 سال پس از میلاد مسیح (مطابق با 28 نیسان نوری) در گوشه ای از حجاز و در نزدیک" کعبه" در منطقه ای به نام شعب ابیطالب، نوری به سوی آسمان بلند می شود و محمد(ص) در حالیکه ذکر "الله اکبر الحمدالله کثیرا و سبحان الله بکره و اصیلا " برلب دارد، گام بر جهان خاکی می نهد و فرزندی خوشروتر از ماه و تابنده تر از خورشید چشم بر جهان می گشاید. و جهان را پر از نور می نماید.
 
همزمان با زادروز خجسته این پیامبر آسمانی و صلح گستر، اتفاق ها و معجزه های عجیبی رخ می دهد، چنانکه به برکت میلاد پیامبر(ص)درآن سال باران بسیار بارید و نعمت فراوان نصیب مردم حجاز شد، به نحوی که مردم،آن سال را به نام "سنه الفتح " نامیدند و در سراسر جهان، هیچ تختی از پادشاهان ظالم در جای خود نماند ، مگر این که صبح آن شب واژگون شد.
آری او یک انسان است از جنس نور که در قرآن چهار مرتبه با نام "محمد" و یک مرتبه با نام "احمد" خوانده شده و محمد، از اینروست که در زمین محمود(ستوده شده)شد و احمد ازآنروست که درآسمان ستوده تر از زمین است و"بشیر" نیز بدان رو است که پیروان خدا را به رحمت الهی مژده می دهد.
"ما ارسلناک الا رحمته للعامین"( و نفرستادیم تو را مگر رحمتی برای عالمیان)
پس با نام سوره محمد (ص)، جهان به خویش می بالد که با تمسک با نام مصطفی (ع)گمراه نخواهد شد. 
بعد از هزاران سال  جادوی جادوگران باطل شد، پادشاهان سرگردان و ظالمان به لرزه افتادند و نور امید در دل مظلومان تابید و خورشید دردل سیاهی شب مکه برآمد و دلهای مرده را زنده کرد و آخرین فرستاده خدا متولد شد.
بدین سان، محمد(ص) بشارت دهنده دوستی، وحدت ،ایمان، انسانیت ، بشردوستی و فریادگر حقوق انسانی پای به کره خاکی گذاشت تا بشریت به آخرین رسول خود افتخار کند و راه سعادتش را بیابد. 

و رابطه وجودی ما با او:

محمد(ص) آمد تا سعادت را به بشریت هدیه کند و با صبر و استقامت و ایمان خویش ایثار و عبادت و حقیقت و نجابت و صداقت را جایگزین لهو ولعب و گناه و شرابخواری سازد.
بماند اینکه  باید خود با وجدان بیدارمان قضاوت کنیم تا چه میزان در تبیین دین محمدی موفق بوده ایم و

خداکند اعمال دور از سنت نبوی  را در قالب اسلام ناب محمدی صادر نکنیم (بنظر میرسد این حرف خودمونی صحبت دل خیلی ها ست)

در آخر باید از حاج محسن و تمامی خوانندگان عذر خواهی کنم که بیشتر از پاسخ بود و حرفی از ناگفته های دلم را هم بازگو نمودم.

(برای پاسخ مجبور شدم منابعی را مطالعه کنم)

/ 5 نظر / 6 بازدید
لیلا

مژده ای دل که دگرباره بهار آمده است خوش خراميده و با حسن و وقار آمده است به تو ای باد صبا می دهمت پيغامی اين پيامی است که از دوست به يار آمده است شاد باشيد در اين عيد و در اين سال جديد آرزويی است که از دوست به يار آمده است

انسانم آرزوست

سلام امین عزیز[گل]ای کاش ذره ای از آن همه وجود,فضل وکرامت نصیب امتش در پس 14 قرن از رفتنش می شد[منتظر]

فرشید

سلام برخیز که میرود زمستان بگشای در سرای بستان نارنج و بنفشه بر طبق نه منقل بگذار در شبستان برخیز که باد صبح نوروز در باغچه میکند گل افشان خاموشی بلبلان مشتاق در موسم گل ندارد امکان (سعدی) شاد باشید [گل]

مهسا

من مشکل خاصی ندارم شما از کجا میگی؟[سوال]